ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ ΣΤ', Ἦχος β΄
Τοῖς Μαθηταῖς συνέλθωμεν
ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ
Δεικνύων ὅτι ἄνθρωπος,
Σῶτερ εἶ κατ' οὐσίαν,
ἐν μέσῳ στὰς ἐδίδασκες,
ἀναστὰς ἐκ τοῦ τάφου,
καὶ βρώσεως συμμετέσχες,
βάπτισμα μετανοίας,
εὐθὺς δὲ πρὸς οὐράνιον,
ἀνελήφθης Πατέρα, καὶ Μαθηταῖς,
πέμπειν τὸν Παράκλητον ἐπηγγείλω,
Ὑπέρθεε Θεάνθρωπε,
δόξα τῇ σῇ Ἐγέρσει.
Θεοτοκίον
Ὁ Ποιητὴς τῆς κτίσεως
καὶ Θεὸς τῶν ἁπάντων,
σάρκα βροτείαν ἔλαβεν,
ἐξ ἀχράντων αἱμάτων,
σοῦ παναγία Παρθένε·
καὶ γὰρ φθαρεῖσαν πᾶσαν,
τὴν φύσιν ἐκαινούργησε,
πάλιν ὡς πρὸ τοῦ τόκου, καταλιπών,
μετὰ τόκον· ὅθεν πιστῶς σε πάντες,
ἀνευφημοῦμεν κράζοντες·
Χαῖρε Δέσποινα κόσμου. ΔΟΞΑΣΤΙΚΟΝ ΣΤ', Ἦχος πλ. β' Ἰδιόμελον
Ἡ ὄντως εἰρήνη σὺ Χριστέ, πρὸς ἀνθρώπους Θεοῦ,
εἰρήνην τὴν σὴν διδούς,
μετὰ τὴν Ἔγερσιν Μαθηταῖς,
ἐμφόβους ἔδειξας αὐτούς,
δόξαντας πνεῦμα ὁρᾷν,
ἀλλὰ κατέστειλας τὸν τάραχον αὐτῶν τῆς ψυχῆς,
δείξας τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας σου·
πλὴν ἀπιστούντων ἔτι,
τὴ τῆς τροφῆς μεταλήψει,
καὶ διδαχῶν ἀναμνήσει,
διήνοιξας αὐτῶν τὸν νοῦν,
τοῦ συνιέναι τὰς Γραφάς·
οἷς καὶ τὴν Πατρικὴν ἐπαγγελίαν καθυποσχόμενος,
καὶ εὐλογήσας αὐτούς,
διέστης πρὸς οὐρανόν.
Διὸ σὺν αὐτοῖς προσκυνοῦμέν σε,
Κύριε δόξα σοι. ΕΩΘΙΝΟΝ ΣΤ', ΛΟΥΚΑ 24,36-53
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἐκ νεκρῶν ἔστη ἐν μέσῳ τῶν Μαθητῶν, καὶ λέγει αὐτοῖς· Εἰρήνη ὑμῖν. Πτοηθέντες δὲ καὶ ἔμφοβοι γενόμενοι, ἐδόκουν πνεῦμα θεωρεῖν. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Τί τεταραγμένοι ἐστέ, καὶ διατὶ διαλογισμοὶ ἀναβαίνουσιν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; ἴδετε τὰς χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι αὐτὸς ἐγώ εἰμι, ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε΄ ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει, καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα. Καὶ τοῦτο εἰπών, ἐπέδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας. Ἒτι δὲ ἀπιστούντων αὐτῶν ἀπὸ τῆς χαρᾶς, καὶ θαυμαζόντων, εἶπεν αὐτοῖς· Ἔχετέ τι βρώσιμον ἐνθάδε; Οἱ δὲ ἐπέδωκαν αὐτῷ ἰχθύος ὀπτοῦ μέρος, καὶ ἀπὸ μελισσίου κηρίου. Καὶ λαβὼν, ἐνώπιον αὐτῶν ἔφαγεν. Εἶπε δὲ αὐτοῖς· Οὗτοι οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ἔτι ὢν σὺν ὑμῖν, ὅτι δεῖ πληρωθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ νόμῳ Μωσέως καὶ Προφήταις καὶ Ψαλμοῖς περὶ ἐμοῦ. Τότε διήνοιξεν αὐτῶν τὸν νοῦν, τοῦ συνιέναι τὰς Γραφάς· καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Ὃτι οὕτω γέγραπται, καὶ οὕτως εἴδει παθεῖν τὸν Χριστόν, καὶ ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, καὶ κηρυχθῆναι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μετάνοιαν καὶ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν εἰς πάντα τὰ ἔθνη, ἀρξάμενον ἀπὸ Ἱερουσαλήμ. Ὑμεῖς δέ ἐστε μάρτυρες τούτων. Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρός μου ἐφ' ὑμᾶς· ὑμεῖς δὲ καθίσατε ἐν τῇ πόλει Ἱερουσαλήμ, ἕως οὗ ἐνδύσησθε δύναμιν ἐξ ὕψους. Ἐξήγαγε δὲ αὐτοὺς ἔξω εἰς Βηθανίαν, καὶ ἐπάρας τὰς χεῖρας αὐτοῦ, εὐλόγησεν αὐτούς. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εὐλογεῖν αὐτόν αὐτούς, διέστη ἀπ' αὐτῶν, καὶ ἀνεφέρετο εἰς τὸν οὐρανόν. Καὶ αὐτοὶ, προσκυνήσαντες αὐτόν, ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ μετὰ χαρᾶς μεγάλης. Καὶ ἦσαν διαπαντός ἐν τῷ Ἱερῷ, αἰνοῦντες καὶ εὐλογοῦντες τὸν Θεόν. Ἀμήν.