ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ Ζ', Ἦχος β΄
Τοῖς Μαθηταῖς συνέλθωμεν
ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ
Ὅτι ἦραν τὸν Κύριον,
τῆς Μαρίας εἰπούσης,
ἐπὶ τὸν τάφον ἔδραμον,
Σίμων Πέτρος, καὶ ἄλλος,
Μύστης Χριστοῦ,
ὃν ἠγάπα, ἔτρεχον δὲ οἱ δύο,
καὶ εὗρον τὰ ὀθόνια,
ἔνδον κείμενα μόνα, καὶ κεφαλῆς,
ἦν δὲ τὸ σουδάριον χωρὶς τούτων·
διὸ πάλιν ἡσύχασαν,
τὸν Χριστὸν ἕως εἶδον.
Θεοτοκίον
Μεγάλα καὶ παράδοξα,
δι' ἐμὲ κατειργάσω,
Χριστέ μου πολυέλεε·
ἐκ Παρθένου γὰρ Κόρης,
ἐτέχθης ἀνερμηνεύτως,
καὶ Σταυρὸν κατεδέξω,
καὶ θάνατον ὑπομείνας,
ἐξανέστης ἐν δόξῃ, καὶ τὴν ἡμῶν,
φύσιν ἠλευθέρωσας τοῦ θανάτου.
Δόξα Χριστὲ τῇ δόξῃ σου,
δόξα τῇ σῇ δυνάμει. ΔΟΞΑΣΤΙΚΟΝ Ζ', Ἦχος βαρὺς Ἰδιόμελον
Ἰδοὺ σκοτία καὶ πρωΐ,
καὶ τί πρὸς τὸ μνημεῖον Μαρία ἕστηκας,
πολὺ σκότος ἔχουσα ταῖς φρεσίν;
ὑφ' οὗ ποῦ τέθειται ζητεῖς ὁ Ἰησοῦς.
Ἀλλ' ὅρα τοὺς συντρέχοντας Μαθητάς,
πῶς τοῖς ὀθονίοις καὶ τῷ σουδαρίῳ,
τὴν Ἀνάστασιν ἐτεκμήραντο,
καὶ ἀνεμνήσθησαν τῆς περὶ τούτου Γραφῆς.
Μεθ' ὧν, καὶ δι' ὧν καὶ ἡμεῖς,
πιστεύσαντες,
ἀνυμνοῦμέν σε τὸν ζωοδότην Χριστόν. ΕΩΘΙΝΟΝ Ζ', ΙΩΑΝΝΗ 20,1-10
Τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἔρχεται πρωῒ σκοτίας ἔτι οὔσης, εἰς τὸ μνημεῖον· καὶ βλέπει τὸν λίθον ἠρμένον ἐκ τοῦ μνημείου. Τρέχει οὖν, καὶ ἔρχεται πρὸς Σίμωνα Πέτρον, καὶ πρὸς τὸν ἄλλον μαθητὴν, ὃν ἐφίλει ὁ Ἰησοῦς, καὶ λέγει αὐτοῖς· ᾞραν τὸν Κύριον ἐκ τοῦ μνημείου, καὶ οὐκ οἴδαμεν ποῦ ἔθηκαν αὐτόν. Ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πέτρος καὶ ὁ ἄλλος μαθητής, καὶ ἤρχοντο εἰς τὸ μνημεῖον. Ἔτρεχον δὲ οἱ δύο ὁμοῦ· καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς προέδραμε τάχιον τοῦ Πέτρου, καὶ ἦλθε πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ παρακύψας, βλέπει κείμενα τὰ ὀθόνια· οὐ μέντοι εἰσῆλθεν. Ἔρχεται οὖν Σίμων Πέτρος ἀκολουθῶν αὐτῷ, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ θεωρεῖ τὰ ὀθόνια κείμενα· καὶ τὸ σουδάριον, ὃ ἦν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, οὐ μετὰ τῶν ὀθονίων κείμενον, ἀλλὰ χωρὶς ἐντετυλιγμένον εἰς ἕνα τόπον. Τότε οὖν εἰσῆλθε καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς ὁ ἐλθὼν πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ εἶδε, καὶ ἐπίστευσεν. Οὐδέπω γὰρ ᾔδεισαν τὴν Γραφήν, ὅτι δεῖ αὐτὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι. Ἀπῆλθον οὖν πάλιν πρὸς ἑαυτοὺς οἱ μαθηταί.